یه کتاب داره اخوان ثالث (روحش شاد) به اسم عطا و لقای نیما یوشیج. این کتاب و کتاب دیگه اون بدعت ها و بدایع نیما یوشیج یه جورایی مهر تاییدی بود تو زمان خودش بر شعر نو که خیلی ها داشتن متهمش میکردن به اینکه شعر نیست و از این حرفها. البته منظورم کتاب اوله، همون عطا و لقا.
تو اون کتاب یه چیزایی رو توضیح داده در مورد شاعرهای قدیمی و در آخر در مورد نیمای بزرگ،‌ و گفته اینها، عطای این شاعر هاست. میخوای شعرشونو بخون، نمیخوای عطاشونو ببخش به لقاشون و برو. نخون شعرشونو و به همین سادگی از کنارشون رد شو.
حالا این چه ربطی داره به من که مسلما شاعر نیستم؟ (گرچه خیلی شعر میخونم و یا کلا اینکه خیلی میخونم) آنچنان بی ربط هم نیست.
این روزها همه چی تو عالم برنامه نویسی عذاب آور شده و برنامه نویسها عذابی میکشن گاهی که مپرس!!! علت؟ خدا لعنتشون کنه کمپانی های بزرگ برنامه نویسی رو! مثلا اگه آفیس ورداشته و این حالت استارت منو رو ایجاد کرده (همین ست ریبون توی دلفی جدید) من هم باید واسه یه برنامه ساده و کوچیک یه همچین کاری رو انجام بدم.
اگه مثلا تو Gmail یه امکانی اضافه بشه اونوقت منم باید همون کار رو انجام بدم تو یه سایت ساده که روزانه ۱۰ تا بازدید داشته باشه باید هزار بار خدا رو شکر کنه! آقا من نمیخوام شبیه اونا بنویسم. منم واسه خودم یه روشی دارم. یه جور کار میکنم. اینکه فلان سایت اینطوریه یا بهمان برنامه اونطوری کار میکنه به من چه؟
گاهی وقتها بدتر هم میشه! مثلا یه کاری هست باید سه تا کلیک بکنی تا انجام شه. یه کلیک که یه لیست بیاد، اگه نیازه یه قسمت از اسم کاربرها رو بزنه و بعد یه کاربرو با یه کلیک (یا دوبار کلیک) انتخاب کنی بعد هم تایید و تمام. حالا طرف اومده میگه این سخته!!!‌ کاربر خیلی سختشه!! ۳ تا کلیک!!! (انگار داره از ۳ تن بار یا ساختن اهرام ثلاثه صحبت میکنه!!!)‌ یه کلیک بکنه، اول اسمو تایپ کنه و بعد از یه لیست افتادنی یه کاربر رو انتخاب کنه (مسلما با یه کلیک :o ) یه Enter بزنه و تمام. بابا من نمیفهمم؟ چه فرقی داره؟ این بالش از اون بالش مساوی تره لابد! یه کاربر به این تنبلی اصلا چرا میاد سر کار؟ بشینه یه گوشه تا از گشنگی بمیره خوب!!! من که زیر بار حرف زور نمیرم!
یا اینکه چپ و راست شروع میکنه گیر دادنای بنی اسرائیلی و تازه میگه که من Tester خوبی هستم! یکی نیست بگه که به جای ۱۰۰ تا ایراد الکی ۱ ایراد درست و حسابی بگیر. حرف هم که بزنی میشی غر غرو! (گیرم که باشم، مهم نیست من اینجوریم نمیخوای؟ غلط کردی!!!)
مثلا وسط کار میاد میگه این قسمتو یه کاری کن که Drag & Drop بشه فایل و تو لیست اضافه بشه (به جای دیالوگ معمولی انتخاب فایل، یا در حقیقت در کنار همون) میگن معلمی به شاگردش گفت بنویس الف. ننوشت. کتکش زد ننوشت التماس کرد ننوشت. آخرش پرسید چرا؟ شاگرده گفت اگه بنویسم الف اونوقت تا ی باید بنویسم. قضیه ای تو مایه های همین که میگه Darg & Drop بذار. اینو بذاری فردا میگه خوب حالا یه کاری کن که پنجره بالای همه پنجره ها وایسه. اینکارو که بکنی میگه حالا میگه نه، این مشکل ایجاد میکنه، یه دکمه بذار هر دفعه خواست پنجره رو همه پنجره ها وایسه هر وقت نخواست عادی شه. بعد میگه نه،‌اینطوری هم نمیشه، یه پنجره کوچیک اضافه کن، تا توی اون که انداخت فایلو خودش اضافه بشه. بعد میگه این پنجره کوچیکه هست، رنگش زیاد جالب نیست چشم (کور شه) کاربر خسته میشه، آبی کن رنگشو. بعد میگه ای وای!!! فلان نرم افزار هم همینو داره اونم آبیه اگه احیانا کاربر اونم نصب کنه ممکنه قاطی بشه سبزش کن. بعد میاد میگه بابا رنگ سبزو از پرچم هم دارن حذف میکنن، قرمزش کن و…. بگذریم از مشکلات و باگهایی که ممکنه به خاطر این قابلیت بدرد نخور پیش بیاد!
بعد از همه این حرفها یواشکی یه کد میذاری که بشمره تعداد دفعاتی که از این قابلیت استفاده شده و بعد میبینی ۳ دفعه استفاده شده که اونم طرف اشتباهی My Computer رو کشیده توش دو دفعه دیگه هم مربوط بوده به Recycle Bin !
خوب بابا جان من اینطوری بهتر میبینم. من، من، نکنم؟ پس بگم چی؟ کاربر کاربر کنم؟ فلان فلان کاربر!! بابا کاربر ها تو ایران نوبرن!! پشت تلفن به یکی گفتم سمت چپ فرم یه دکمه هست، گفت سمت چپ من یا تو!!!!!! حالا اینه که میگم ما برنامه نویسها هم عطا و لقا داریم خوب. بابا هر کی یه روشی داره دلیلی هم نداره روش من با روش فلانی یا فلان کمپانی بزرگ یکی باشه. اینه که هست. میخوای بفرما نمیخوای به سلامت!!

سال نو نزدیکه ولی با این کار و این مشتری که من دارم بعیده برسم پست بزنم، اگه زدم که این تبریک رو میزنم به حسابتون وگرنه سال نو مبارک (پیشاپیش)