از اونجایی که بارها گفتم این یه وبلاگ شخصیه که گاهی درباره برنامه نویسی هم توش مینویسم، اینجا اعلام میکنم این یک پست کاملا شخصی است و درباره برنامه نویسی نیست، فقط نظرات شخصی خودم.
اسم گذاری
قبلا میگفتن هر چی بده میگن آقا،‌ آقا گرگه،‌آقا دزده، آقا روباهه… و هر چی خوبه مییشه خانم، خورشید خانم،‌مهتاب خانم …اما جدیدا طور دیگه‌ای شده گویا. من کلا آدمی هستم از تلوزیون فراری، منتها دیشب یه جایی گرفتار شدم که یه سریال میدیدن و صاحبخانه وقتی فهمید که من اصلا این سریال رو ندیدم واسه اینکه من این اطلاعات مهم رو از دست ندم!! تمام داستان رو واسم خلاصه گفت!! یه چیزیش جالب بود : همه آدم خوبا (و اونهایی که داشتن منحرف میشدن و آدم بدا گیرشون انداخته بودن)اسماشون عربی بود- محسن، سعید، (اگه اشتباه نکنم حاج ناصر یا یه همچین چیزی) فامیلیشونم عربی بود، کریمی.
آدم بدا، ولی ، همه اسماشون ایرانی اصیل یا دست کم غیر عربی بود، ساسان، سامان، مهران، بیتا! حتی فامیلیشون : کیان.
اسمها تو همین مایه ها بودن ولی من دقیقا نمیدونم همینها بودن یا شاید من پس و پیش کرده باشم بعضی حروف رو، ولی ایرانی بودن و عربی بودن رو اشتباه نمیکنم.
نوستالژی یا عقب ماندگی؟
فرداش، تلوزیون روشن بود که بیتا (دخترم)‌ ببینه. دیدم آهنگی که پخش میشه آشناست، رفتم و دیدم همون پینوکیویی که من ۲۰ سال پیش (شایدم بیشتر!! ) میدیدم گذاشتن واسه بچه من. داستان مساله نیست، پینوکیو داستانیه که مطمئنم یه روز خودم برای دخترم تعریف میکنم، مساله همون نسخه پینوکیوست. با کیفیت کم، همون خطوط سفید عمودی یا افقی گاه و بیگاه و….. حالم بد شد!!! نه اینکه من خاطره نداشته باشم از این چیزها ولی خداییش اگه قراره دخترم هم همونها رو ببینه که من دیدم، اونم تو این عصر!! تف به این پیشرفت. به خدا درجا زدن از پسرفت بدتره گاهی…
کتاب
عصر دیروز، یه کتاب خوندم از دن براون، در حقیقت از همون شخصیت معروفش رابرت لنگدان که با بازی تام هنکس روی پرده سینما هم اومد. قسمت سومش رو خوندم، اولی فرشتگان و شیاطین بود که داستان روون و خوبی داشت. دومیش کد داوینچی بود که حقیقتا داستان قشنگی بود و خیلی خوب هم نوشته شده و به نظر من بهترین این سری هم بود. سومی، سمبل گمشده‌ (یا همون نماد گمشده) بود که حوصله ام رو سر برد. خوشش اومده انگار اینقدر داستان رو الکی بپیچونه و پرش کنه از معما و … آخرش که دیگه داشتم فقط میخوندم که تموم شه! به هر حال، اینم یه کتابه و هر کتابی ارزش یه بار خوندن داره، خصوصا اگه قبلا دو جلد قبلی رو خونده باشی (تاکیدم روی خوندنه، نه دیدن فیلم).